Ons Verhaal

Vandaag

Bent u ervoor "in the mood" ? Als de 2440 Big Band eenmaal aan het swingen gaat dan moet u echt geen jazzliefhebber zijn om in een positieve stemming te komen. De klankkleur van de Big Band muziek met daarin dat kleine vleugke nostalgie geeft je snel een goed-in-je-vel gevoel.

 

De 2440 Big Band uit Geel brengt onversneden muziek, geblazen door uitstekende muzikanten die er haast elke minuut vrije tijd aan schenken om steeds maar beter te worden. Met een ijver die menig buitenstaander doet verbazen wordt week na week, repetitie na repetitie getimmerd aan de weg naar de perfekte klank.

 

Zoals een sportman die jaagt op het volgend record, zo wordt ook bij ons de lat steeds weer hoger gelegd. Na 40jaar bereik je zo een niveau dat gehoord mag worden (en gehoord wordt) ver buiten de grenzen van de eigen streek, zelfs in het buitenland. Met jaarlijkse concerten in heel het land is onmiskenbaar een reputatie opgebouwd.

 

Zo blijft de muziek van groten zoals Ellington, Basie, Nefti, Nestico, en vele anderen ook nu nog doorklinken bij alle concerten van deze bigband. Ziet u zo'n concert ook wel zitten, klik dan even door (zie hoofdmenu) voor onze concertagenda. Wilt u ons in eigen huis ontvangen, dan praten wij graag over de vele mogelijkheden.

 

40 jaar big band kan je ook vertellen aan de hand van alle optredens. Ziehier de link naar de lijst van alle optredens, inclusief wat nog komen moet.

 

(Eer)Gisteren

 

Het begon allemaal ergens in 1971 toen 4 vrienden Peter (klarinet) , Werner (trompet) , Armand (sax) en Eugeen (trompet) samen met de vader (sax) van de eerste drie samen kwamen om te musiceren. Het gebeurde in het pas verworven buitenverblijf van de familie Luypaers in Larumsgoor, Larum. De familie woonde, leefde en werkte in Brussel maar zij kwamen als geboren Gelenaars graag in het weekend naar Larum, naar de gezonde buitenlucht, naar de boerderij die zij over de jaren heen oplapten tot een aangenaam en ruim buitenverblijf. Het viertal kende snel uitbreiding met Seppe (basgitaar), Miel (sax) en Rita (drums). Vader Lan ging af en toe 'jazzen' met enkele leeftijdsgenoten en had uit die groep een eenvoudig reportorium verzameld maar dat was toen al moeilijk genoeg.

 

We repeteerden - steeds o.l.v. Peter Luypaers - gedurende enkele jaren in de voormalige koeienstal van de boerderij en werkten langzaam maar zeker aan de edele kunst van het samenspel. Vanaf het eerste jaar was er al een zekere doorstroming : vrienden die afhaakten en anderen die de groep vervoegden waarbij leeftijd nooit een rol speelde . Yves Hendrickx en Jules 's Jegers vervoegden de groep en dra was het tijd , maart 1975, om een een eerste maal naar buiten te treden (zie optredens). We riskeerden 'het' in de toenmalige Gemeentelijke Feestzaal van Geel aan de Stationsstraat tijdens een 'Open Podium'. Er werd over gepraat, enkele sympathisanten werden redelijk enthousiast en snel was er een uitnodiging om als 'attraktie' op te treden tijdens het jaarconcert van de Koninklijke Liberale Harmonie te Geel. We schrijven februari 1976, Music Time I. Het was meteen ook het begin van een heel suksesrijke reeks concerten waarbij het niveau gestadig de hoogte in ging. Toen , bij Music Time 1, was de pas vernieuwde zaal in Den Haan al te klein, de mensen drumden en stonden uiteindelijk op tafels en stoelen en bisnummers waren niet uit de lucht. In die tijd zochten we nog naar een gepaste naam : we noemden onszelf achtereenvolgens , bescheiden, Can Better (naar de initialen van hèt grote voorbeeld Count Basie) , de Mini (mini) Big Band, de Notenkrakers om enkele jaren later op de postnummer van Geel te vallen : de 2440 Big Band.

Het vervolg laat zich raden : meer geintereeerden, nieuwe muzikanten (Rik, Marc, Karel..) , het op zoek gaan naar aangepaste nummers en arrangementen , struktuur aan de vereniging geven (bestuur, voorzitter, secretaris, penningmeester enz.).

 

De behoefte naar een eigen lokaal werd dringend. We konden een tijd rekenen op de hulp van dr. Herman Mathheusen die ons - nota bene op de zondagvoormiddag ! - , zijn living presenteerde, we hebben ook een tijdje in de zaal van Den Haan kunnen repeteren, om dan met de hulp van de toenmalige voorzitter onderdak te krijgen in een ruimte boven een magazijn in de Kapelstraat Holven. Daar hebben we een prachtige tijd doorgemaakt. Met verenigde krachten werd de zaal opgesmukt met tapis-plaine, nieuwe ramen, de balken en plafond geschilderd, een afgeschermde ruimte gebouwd waar bezoekers iets konden nuttigen, een muziekbibliotheek uitgebouwd en zoveel meer.

 

De zaal gaf ook toegang tot een kleine honderdtal bezoekers, genoeg om enkele knusse en gezellige concerten voor de dichtere sympathisanten te organiseren. De tijd van de Chapelstreet concerts. In die periode lifte de groep zich ook naar een hoger niveau door intensief de Berkley cursus voor Big Bands door te nemen.

 

Het was toen al een probleem en dat is het nu nog even zo , misschien nog meer : het gebrek aan gelegenheden om op te treden. De bigband sound mag dan wel heel populair geweest zijn in de oorlogsjaren en daarna, en mag nu bij vele ouderen nog steeds herinneringen en sympathien oproepen, in deze "moderne" tijden van beat, disco, funk, hard rock, techno enzomeer zijn er alternatieven bij de vleet en het big band genre geraakt in een niche. Een orkest van 20 muzikanten, verplaatsing, podium, installatie,dat kost allemaal handen vol geld en de natuurlijke vraagprijs overstijgt dikwijls het budget van eenvoudige, plaatselijke organisaties. Zelfs dee nationale zender ontdoet zich van haar gerenommeerd (BR) Big Band orkest.

 

De 2440 big band zou de 2440 big band niet zijn mochten zij ook hier geen initiatief nemen en de nek uitsteken voor iets wat gedurende enkele jaren in de streek en erbuiten veel weerklank vond : de Big Band Festivals.

 

Een heel dynamisch bestuur, veel gewogen risiko's en veel enthousiasme waren nodig én aanwezig om met sukses een zeer gewaard podium te bieden aan bands in binnen en buitenland. Het eerste Festival greep plaats in de voor de gelegenheid ontdooide ijspiste van 'den Bruul'. Daarna werd ook de Gemeentelijke Feestzaal in de Stationsstraat enkele keren gebruikt als decor en podium. Dat alles vroeg echter zodanig veel energie en het financieel saldo was dermate klein dat aan deze mooie reeks ook een einde kwam.

 

Maar er werd wel ondertussen ervaring opgedaan, nieuwe contacten gelegd, de grenzen van het musiceren verlegd, en de groep kwam uit deze periode met een groot zelfvertrouwen en met de vaststelling dat de 2440 bigband als een verzameling van amateurmuzikanten, door hard werken en veel enthousiasme een niveau kan bereiken dat dit van beroepsgezelschappen benadert. Met veel genoegen denken we terug aan de succesformule van Humor en Muziek waarbij onze presentator Lou Melis keurig de nummers introduceerde maar nooit zonder de zeer gesmaakte 'Wist u datjes' of andere grappige intermezzo's.

 

In het begin van de jaren '90 kon de band telkens in de juni-maand naar Blankenberge waar een tweetal concerten gecombineerd werden met weekendje uit voor het ganse gezin. Ook de Beleuvenissen en de Ladies Concerts in Aarschot roepen herinneringen naar smaakvolle en gesmaakte concerten op. (->Concertagenda->Optredens)

 

De laatste tien jaren slaagt de groep erin ondanks de toch lage vraag, 2 tot 3 concerten per jaar te strikken. De 2440 big band houdt tot vandaag vast aan tenminste één groot jaarconcert, in eigen organisatie dat plaatst grijpt in de lente onder de passende naam "Swingin' Singin' Spring " . Een sukses formule waarbij dikwijls een bekende gastvedette de affiche aantrekkelijker tracht te maken. Zo mocht de bigband reeds het podium bieden aan "De Frivole Framboos" ( zelfs voor hun formidabele doorbraak) , Kwatchtet , The Mol Percussion Band, Barbare Dex, the Bob Boon Singers, The Brussel Jazz Orchestra, The American Jazz Ambassadors, Coco Spirit, Voice Male, Sonja Pelgrims, Gene Summer, Connie Neefs, Karlijne Hens, Andres Liefsoens, Alano Guarin , Tom Van Dijck, Ed Kooyman, Carlos Nardozza.

 

 

 

 

 

 

 

 

In februari 2000 gebeurde dan waar iedereen voor vreesde : voorzitter Devis was reeds enkele jaren geleden overleden en de zaal in de Kapelstraat werd verkocht. De nieuwe eigenaars wilden niet de investeringen doen die nodig waren om de zaal brandveilig te maken en de big band moest op zoek naar een nieuwe locatie. Die werd uiteindelijk gevonden in ....Mol. Niet meteen ideaal voor een Geelse groep muzikanten maar wèl ideaal als repetitieruimte : de big band kon de zondagvoormiddag beschikken over de podiumzaal van de Vito Conferentiezaal. Elke week kon de groep repeteren op een professioneel en akoestisch perfekt podium.

 

Iris Luypaers, dochter van de dirigent, ontpopt zich ondertussen als zeer bekwame sopraan en komt af en toe onze concerten een vokaal tintje meegeven. Iris gaat zich zelfs bekwamen in het verre Canada om het in mei 2008 zelfs tot de halve finale te brengen van het internationale Koningin Elisabeth wedstrijd voor zang ! Van een wereldprestatie gesproken ! De twee muzikale lijnen (big band enerzijds en opera anderzijds) gaan echter niet samen en we zijn dan ook heel verheugd om in januari 2007 Martine Dams ( dé stem van Geel) in onze rangen te mogen opnemen.

 

Op de eerste dag van maart 2007 ontvangen we een aangetekend schrijven van de VITO-zaal beheerder om onze overeenkomst voor het gebruik van de zaal eenzijdig op te zeggen. Er wordt geen reden opgegegeven....maar later ontdekken we dat het puur financieel is : ze willen de huurprijs per reptitie maal DRIE verhogen .....

We vinden in de Technische Schoolstraat 52 , in het St. Jozefinstituut, een alternatief om te repeteren op de 4e etage, waar ook de lokale fanfare alsook de harmonie van de akademie repeteert.

 

2007 wordt wel het jaar van de grotere veranderingen want nagenoeg midden in de verhuis gedurende september besluit de dirigent Peter Luypaers een stap opzij te zetten vanwege zijn benoeming als voorzitter van de Brussels Jazz Orchestra. Een nieuwe muzikale leider wordt gevonden in eigen rangen : Douglas Jillings die op 30 september zijn eerste 'officiele' repetitie leidt.

 

Er wordt goed verder gewerkt zij het in moeilijke omstandigheden. Vooral de nieuwe locatie zorgt voor hindernissen. Het was een gegeven dat we elke repetitie ons materiaal van de derde etage naar de 4de etage moesten sleuren en op 't einde andersom. Dat begint na een tijd te wegen. Het cafetaria ligt er niet steeds netjes bij. Soms kunnen we gewoon niet binnen en moet ofwel de concierge ofwel iemand van de school opgebeld worden om ons in te laten , ofwel - echt waar ! - is plots de deur van onze bergruimte toegemetst, ofwel is de helft van ons materiaal verhuisd naar een ander klas , achter slot weliswaar maardan ook onbereikbaar voor ons, , ofwel is de enige deur van de bergruimte gewoon weg maar vervangen door een houten plaat , vastgevezen in de muur,...ofwel - net als we alles willen ophalen om naar een concert te gaan - is men de vloer van de gang aan het tegelen . Gelukkig biedt zich dan een optie aan om met ons orkest terug naar zaal Den Haan, Pas te trekken. In de zomer van 2008 verhuizen we dan ook effectief naar de Pas. We zijn de Technische School uiteraard dankbaar voor het onderdak dat zij ons boden, het heeft ons hoe dan ook door die periode geholpen, maar makkelijk was het niet.

 

We voelen ons goed thuis in Den Haan. Het is ook erg praktisch om aan de overzijde van de straat een ruime parking te hebben. Peter en Helma, uitbaters van het café, zorgen goed voor ons en we gaan een zorgeloze periode tegemoet, althans wat betreft de huisvesting. We krijgen ook voldoende bergruimte om alle partituren, piano, drumstel, versterkers etc op te bergen.

 

Na 5 jaar van inzet geeft Douglas het signaal (herfst 2011) dat het tijd wordt voor een andere dirigent. Doug maakt de rit tot eind seizoen (juni 2012) uit, zodat er voldoende tijd komt om op zoek te gaan naar een passende vervanging. Die zoektocht resulteert begin april 2012 in een akkoord met Koen Minnaert woonachtig te Dilsen (geeft les in Maasmechelen) en afkomstig uit Oost-Vlaanderen. Koen kan aantreden vanaf 20 mei na het afwerken van enkele lopende engagementen. Een nieuwe periode breekt aan.

Het toeval wil dat - weliswaar om heel uiteenlopende redenen - verschillende muzikanten de band verlieten in eenzelfde periode : trompet 4 die overschakelt naar tuba ten behoeve van de plaatselijke harmonie, trompet 3 die zijn prioriteiten voor de zondagmorgen wijzigt , de sax tenor 1, de pianist en drummer die met de vorige dirigent vanuit het Antwerpse konden carpoolen en die nu met hun muzikale talenten elders gingen. Zij bleven evenwel nog tot oktober 2012 om de band langs het 4 jaarlijkse provinciaal concours te helpen.

Koen slaagt er in om slechts na 9 repetities waarvan enkel de laatste voltallig was, te bevestigen in de categorie uitmuntendheid op het provinciaal concours te Bornem, CC. Ter Dilft met 75%.

 

De repetities zijn aangenaam en zeer leerrijk. Het blijft echter moeilijk om voltallig te kunnen repeteren : de vacatures voor trompet 3 en 4, sax tenor, piano, trombone, drums geraken moeilijk ingevuld, t.t.z. er dagen soms kandidaten op maar volharden niet. En dan is er een enhousiaste drummer die na enkele weken een val maakt en voor een hele lange periode uitvalt.

De eerste helft van 2014 was in menig opzicht een donkere periode : de windhoos die het lokaal een half jaar onbruikbaar maakt, waardoor er wekelijks verhuisd moet worden met pupitters, versterkers, piano,..naar telkens een andere lokatie. Zoiets weegt op een groep. De big band telde ook 4 muzikanten ( 2 trompetten, sax bariton, sax alt) die bij Jos Moons meespelen (repetitie op zaterdag) en waarvan er 3 nu geen motivatie meer hadden om de zondagvoormiddag de verplaatsing te maken. Heel even zat de big band zelfs zonder trompetsectie! Een jonge talentvolle drummer die na een jaar afhaakte wegens slechte schoolresultaten. Ondanks al die tegenslagen zette het bestuur de rug recht om daarna, gesterkt door de gebeurtenissen, een nieuwe stabiele periode in te gaan met nieuwe concerten (St.-Amandsfeesten, Tea Time matinée concert), contacten met de muziekacademie , populaire programma's,...Ondertussen werden 3 nieuwe trompettisten gevonden, een bassist en pianist.

 

 

met o.a. een lijst van alle muzikanten ooit ...

 

Eugeen

 

laatste update 12/10/12